هد زدن در فوتبال، توانایی شناختی و ادراکی بازیکن را مختل می نماید

اختلال در عملکرد شناختی فوتبالیست ها از هد زدن های مکرر ناشی می گردد، نه برخوردهای تصادفی و ناخواسته به سر بازیکنان.

هد زدن در فوتبال، توانایی شناختی و ادراکی بازیکن را مختل می نماید

به گزارش خبرنگاران و به نقل از پایگاه اینترنتی sciencedaily ، تصور عموم بر این است که برخوردهای تصادفی هنگام بازی از جمله برخورد سر با تیر دروازه یا ضربه محکم آرنج یا پای بازیکنان دیگر، سنگین تر و خطرناک تر از برخورد یک توپ کوچک به سر است؛ اما به گفته محققان کالج آلبرت اینشتین، یک توپ پرباد با سرعت 110 کیلومتر بر ساعت بسیار خطرناک تر از برخوردهای شدید تصادفی است.

طبق آمار، بیشتر ضربه های مغزی که در فوتبال اتفاق افتاده به سبب برخورد توپ با سرعت بالا به سر فوتبالیست ها بوده. گرچه بیشتر این آسیب ها همان لحظه خود را نشان نمی دهند، اما به مرور زمان سبب از دست دادن بینایی یا حافظه و حتی ابتلا به آلزایمر منجر می گردد. در حقیقت ضربات کوچک که مکرر به سر وارد می گردد در نهایت همچون یک ضربه سهمگین باعث آسیب مغزی می گردد. پزشکان و محققان این بار ریزتر به موضوع نگاه نموده اند.

یافته های پروفسور مایک لیپتون، مدیر مطالعات، استاد روانپزشکی، علوم رفتاری و همکارانش که در قالب مقاله ای مفصل در نشریه Frontiers in Neurology (مرزهای مغز و اعصاب) به صورت آنلاین منتشر شد، جامعه ورزشی را بیدار کرد. به گفته پروفسور لیپتون، هد زدن در فوتبال آسیب های جبران ناپذیری روی مغز دارد، اما بیشتر از آسیب های بالینی و ظاهری آسیب های شناختی است که ساختار عصبی مغز را به شدت مختل می نماید.

فوتبالیست های بسیاری را می شناسیم که هد زدن آنها را به کام مرگ کشانده است. افرادی همچون جفری استل، بازیکن انگلیسی و حسین قاسم از الجزایر که به سبب ضربه مغزی ناشی از هد زدن فوت کردند و البته بسیاری افراد دیگر که به مرور بینایی و حتی حافظه شان را از دست دادند. اما برای اختلالات مغزی و روانشناختی، آمار صحیحی در دست نبود.

گروه محققان کالج آلبرت اینشتین برای کسب نتایج بهتر، پرسشنامه هایی در اختیار 308 فوتبالیست آماتور در شهر نیویورک قرار دادند. رده سنی شرکت نمایندگان 18 تا 55 سال و 78 درصدشان مرد بودند. سوالات پرسشنامه تمام جزییات دو هفته اخیر فوتبالیست ها از جمله تعداد هد زدن و ضربات غیر عمدی به سرشان را در برمی گرفت. اغلب سوالات پرسشنامه نیز به روانشناسی رفتاری و شناختی مربوط بود. آسیب های رشدی تحولی، کارنمودهای رفتاری، هیجانی، حافظه، توجه و تمرکز، سرعت پردازش اطلاعات، توانایی استدلال، حل مساله، کارنمودهای زبانی، مهارت های زبانی و کارنمودهای رفتاری شرکت نمایندگان به وسیله سوالات و پاسخ هایشان به دقت مورد ارزیابی نهاده شد. تمام افراد طی دو هفته ای که پرسشنامه را کامل کردند به طور میانگین 45 بار در فوتبال هد زده بودند و حدود یک سوم آنها، حداقل یک مرتبه به طور تصادفی به سرشان ضربه وارد شده بود.

در آنالیز نتایج، بازیکنانی که بیشترین تعداد هد زدن را گزارش نموده بودند ضعیف ترین عملکرد را در پاسخ دهی به سوالات روانی حرکتی و تکلیف های توجه و تمرکز داشتند. در حالی که عملکرد ضعیف این دو حوزه با آسیب های مغزی بی ارتباط نیست. در مقابل، ضربه های غیر عمدی و ناخواسته به سر، ارتباطی با موارد شناختی حرکتی، روانی و تمرکز نداشتند.

هر چند تغییر در عملکرد شناختی مغز سبب اختلال بالینی آشکاری نمی گردد، اما در صورت هد زدن های مکرر، با گذشت زمان نگران نماینده خواهد شد.

فوتبالیست ها و به خصوص آنهایی که در پست دفاع هستند باید تا حد امکان از هد زدن هنگام بازی و حتی هنگام تمرین اجتناب نمایند و از آنجا که این حرکت تحت کنترل بازیکن و کاملا عمدی است، با کم کردن تعداد این ضربات، پیامدهای خطر ناشی از آن نیز از بین می رود.

منبع: خبرگزاری ایسنا

به "هد زدن در فوتبال، توانایی شناختی و ادراکی بازیکن را مختل می نماید" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "هد زدن در فوتبال، توانایی شناختی و ادراکی بازیکن را مختل می نماید"

نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید